Home of Hope deel 2

Beste Wingwalkers en (aanhang),

Jullie zullen ook niet stilgezeten hebben de afgelopen maand. De roparun komt steeds dichterbij, maar ik ben nog even ver weg in het zonnige Sri Lanka. Tijd voor een update vanuit Home of Hope, het kindertehuis waar ik de komende tijd vrijwilligerswerk doe als fysiotherapeut in het revalidatiecentrum.
Na twee maanden heb ik mijn draai helemaal gevonden. Mijn tempo is erg sloom en aangepast aan het Sri Lankaanse klimaat. Anders is het hier ook niet uit te houden als je verder gaat op het Nederlandse ietwat gestreste tempo. Sinds 3 weken zijn er twee psychomotorische therapie stagiaires bij. Die kunnen we hier goed gebruiken, aangezien veel autistische kindjes van buitenaf naar het revalidatiecentrum komen. En als fysiotherapeut weet ik wel iets van gedrag maar ik houd mij toch liever bezig met lichamelijk beperkte kindjes. Met de komst van de twee stagiaires zijn we met 6 Nederlandse meiden in een huis en drie Sri Lankanen. Een huis vol gezelligheid and mixed cultures. Samen kunnen we cliëntjes multidisciplinair behandelen, omdat er vaak niet alleen een beperking is in gedrag of fysieke gesteldheid maar een combinatie van. Met deze grote groep therapeuten kunnen we veel kindjes behandelen. Daarvoor wordt onder leiding van een ervaren Nederlandse kinder-fysiotherapeute clinics gegeven om kinderen uit de omgeving te screenen of zij geholpen zijn met therapie in Home of Hope. Afgelopen week is er een screening geweest en binnenkort zullen er 7 nieuwe cliëntjes komen.

6 Nederlandse meiden betekent af en toe chaos en dat werkte ook door op de groepslessen voor de Navodja school, de school met onder andere kinderen met het syndroom van down, die elke dinsdag komt. Zij hebben juist structuur nodig en met onze goed gestructureerde lesvoorbereiding van vorige week hadden we ze goed onder controle. Het is dan echt een feestje om hen een uurtje te laten sporten. Deze kinderen zijn vaak al wat passiever en hier in Sri Lanka worden ze liever in een hoekje gestopt uit schaamte. Dankzij deze sportles kunnen hun ook genieten van beweging en het is nog gezond ook. De les wordt meestal om 2 uur gegeven en dat is wel even afzien in de brandende zon net na de lunch.

Vergeet ik bijna te vertellen dat twee weken geleden de president van sociale zaken op bezoek was. Alles was spik en span toen deze man in zijn jaguar op het terrein arriveerde. Hij kreeg een rondleiding door het revalidatiecentrum en werd daarna per auto naar het auditorium gebracht. Voor deze gelegenheid waren de kinderen vrij en hadden ze dansjes ingestudeerd. Na een speech werd namens Jose (oprichtster van het revalidatiecentrum) in het bijzijn van de president hulpmiddelen uitgedeeld aan de clientjes. Zo kreeg een jongen met de ziekte van Duchenne een mooie driewieler; verschillende kindjes een rolstoel waarin ze goed van a naar b vervoerd kunnen worden en ook splints voor het ondersteunen van de spieren bij het lopen.

Voor Nederlanders is het gebruikelijk dat we een rolstoel kunnen aanschaffen/lenen bij ziekte. Hier is de verzekering anders geregeld, geen geld betekent vaak je kind overal heen tillen ook al is deze zwaar invalide en weegt deze meer dan goed is voor je eigen lichaam. Het was echt een bijzondere ochtend en mooi om te zien hoe Home of Hope baad heeft bij de vele sponsoren.

Vorige week zijn ook de slaapzalen van de jongens die op Home of Hope wonen opgeknapt. Dit was toe aan een opknapbeurt en helaas heb ik hier nog geen foto’ s van gemaakt. Ik beloof dat ik dit voor de volgende maand zal meesturen dan kunnen jullie met eigen ogen zien dat de kinderen het hier goed hebben.

Ik kan nog wel even doorgaan maar morgen weer vroeg op voor een mooie nieuwe dag met veel zonneschijn.

Dus tot de volgende maand en suc6 met de ropa voorbereidingen.

Gr. Roanne

 

DSC08819 DSC09188 DSC09185